W Willi Caro, będącej częścią muzeum w Gliwicach można oglądać kolekcje porcelany, którą podarował miastu dawny gliwiczanin Wolfgang Domogalla. Zebrana kolekcja zawierająca obiekty zaprojektowane przez twórców o światowej renomie. Jest to wyjątkowo piękna wystawa i jest niewątpliwie warta obejrzenia nosi nazwę “Żyć ze sztuką”.
W Willi Caro, będącej częścią muzeum w Gliwicach można oglądać kolekcje porcelany, którą podarował miastu dawny gliwiczanin Wolfgang Domogalla. Zebrana kolekcja zawierająca obiekty zaprojektowane przez twórców o światowej renomie. Jest to wyjątkowo piękna wystawa i jest niewątpliwie warta obejrzenia nosi nazwę “Żyć ze sztuką”.
Kolekcja, która jest obecnie prezentowana w Willi Caro, siedzibie muzeum, pochodzi w całości ze zbiorów dawnego mieszkańca Gliwic, Wolfganga Domogalli. Wyprowadził się w latach 70. do Niemiec, dorobił się tam pokaźnego majątku, który inwestował w kolekcje porcelany. Kilka lat temu przekazał ten prawdziwy skarb swojemu rodzinnemu miastu.
Na kolekcje składa się 400 obiektów pochodzących z założonej w 1879 roku manufaktury Rosenthal, jednej z najsłynniejszej na świecie firm produkujący produkujących porcelanę. Oprócz głównej fabryki w Selb w Bawarii, firma była właścicielem kilku innych fabryk porcelany, między innymi w Wałbrzychu.
Część z prezentowanych tu przedmiotów ma charakter wyłącznie dekoracyjny, większość jednak użytkowy. Prezentowane tu miski, kubki, talerze i wazony powstały w ramach limitowanych kolekcji zaprojektowanych przez projektantów światowej rangi. Niektóre z nich projektował sam Salvadore Dali. W swojej różnorodności from są dowodem na wyjątkową ludzką kreatywność.
Wystawa “Żyć ze sztuką” jest prezentowana w budynku muzealnym Villa Caro przy ulicy Dolnych Wałów 8A do 25 października.
Inspiracją dla materiału był tekst Dawida Smolorza zamieszczony na portalu silesia-news.de .
Trzeci festiwal uliczny mniejszości niemieckiej w Opolu zaskoczył poziomem artystycznym i rozmachem organizacyjnym. Było kolorowo, różnorodnie i na dobrym poziomie — od występów dzieci po koncert Oskara Götza. Tymczasem widzów nie było prawie wcale. Dawna irytacja wobec niemieckich akcentów ustąpiła dziś całkowitej obojętności.
Związek Młodzieży Mniejszości Niemieckiej BJDM jest widoczny w mediach społecznościowych i potrafi wzbudzić zainteresowanie. Wiktor Siemierski, student dziennikarstwa UŚ, pojechał do biura BJDM w Opolu, by sprawdzić, czy znajdzie tam przestrzeń także dla siebie. Zamiast żywej niemieckości zobaczył organizację, która nie potrafi jasno odpowiedzieć, po co właściwie istnieje.
„Ołowiane dzieci” pokazują, jak uporczywie trwa wyobrażenie o Ślązaku jako człowieku brudnym, ciemnym i bezradnym. Zawstydzający nie jest jednak świat przedstawiony w filmie, lecz spojrzenie jego autorów: ludzi, którzy nie potrafili uwolnić się od krzywdzącego stereotypu i stworzyli obraźliwą wizję śląskiej wspólnoty.
© Spectrum.direct
45-676 Opole, ul. Miodowa 1
E-mail: redakcja@spectrum.direct
