Mecenas przyjaźni

Dokonała się zmiana personalna na stanowisku rządowego koordynatora ds. współpracy społeczeństw obywatelskich i współpracy przygranicznej z Polska. Po ponad dekadzie urzędowania Dietmara Nietana (SPD), stanowisko to obejmuje Knut Abraham, poseł CDU z Brandenburgii, dyplomata i prawnik, który Polskę zna nie tylko z teorii, ale i z praktyki. 

Pochodzący z Hamburga Knut Abraham jest znanym i powszechnie szanowanym dyplomatą.  Pracę w niemieckim MSZ rozpoczął w 1998 roku. W latach 2006 do 2011 był  kierownikiem referatu w wydziale zagranicznym Urzędu Kanclerskiego w Berlinie. Później był kilka lat konsulem Generalnym Niemiec w Waszyngtonie. A od 2018 był Ministrem Pełnomocnym w Ambasadzie Niemiec w Warszawie.  Od 2021 roku jest posłem do Bundestagu. Uchodzi za specjalistę od relacji polsko niemieckich. W Bundestagu miał powiedzieć "Dla mnie Polska to nie jest punkt na mapie, ale konkretni ludzie, z którymi współpracowałem. Ludzie, których szanuje i lubię". 

Funkcja koordynatora ma szczególny wymiar polityczny, symboliczny i operacyjny w relacjach polsko-niemieckich. Jego nominacja to sygnał, że obecna koalicja rządząca w Niemczech pragmatycznie i bez ideologicznych obciążeń stawia na polepszenie relacji polsko niemieckich. Jak mówi Abraham: "Nie chodzi o to, kto ma racje, ale o to, jak razem możemy iść naprzód".   

Nowy pełnomocnik obejmuje stanowisko w trudnym momencie. Po obu stronach Odry narastają spory historyczne, narracyjne i tożsamościowe. W Polsce antyniemieckie sympatie są ciągle silne. Ale obie strony wzajemnie się potrzebują. Knut Abraham jest mediatorem, który zna teren, rozumie emocje i potrafi budować mosty.  Człowiek, który rozumie trudne historyczne uprzedzenia i potrafi je łagodzić.

Sympatią posła Abrahama cieszą się również Autochtoni na Górnym Śląsku, z którymi utrzymuje kontakty od 1989 roku. Od lat konsekwentnie wspiera również środowisko Polonii w Niemczech. Dostrzega podobieństwa pomiędzy obydwoma społecznościami, które mają w podobny sposób wymieszane polsko niemieckie tożsamości. Łączy je niewątpliwie pozytywny stosunek do niemieckości. Oba środowiska borykają się z tworzeniem atrakcyjnej oferty edukacyjnej i kulturalnej. Zarówno Polonia jak i Mniejszość Niemiecka targane są wewnętrznymi sporami i egoistycznymi interesami. Knut Abraham jest w tych kwestiach doskonale zorientowany i będzie zapewne starał się łagodzić te sprzeczności. Będzie zapewne starał się przyczynić do umocnienia współpracy między tymi środowiskami. Inspirować je do działań na rzecz polepszenia polsko-niemieckich relacji.

Nadzieje budzi fakt, że poglądy i cele niemieckiego Koordynatora są dalece zbieżne z poglądami jego polskiego odpowiednika, prof. dr hab. Krzysztofa Ruchniewicza z Wrocławia. Obu politykom warto życzyć dobrej współpracy w imię polsko niemieckiej przyjaźni.