Najważniejszym tematem tegorocznego zjazdu VdG, była dyskryminacja młodzieży ze środowisk mniejszości niemieckiej, której pozbawiono części godzin nauki języka niemieckiego w szkołach. Dziwiła jednak próba upolitycznienia tego smutnego procesu do celów wyborczych. Oprócz tego był zjazd świętowaniem zadowolenia samego z siebie i realizowanych projektów.
Tegoroczny zjazd delegatów VdG przyjął jednogłośnie rezolucję w sprawie aktywnego zaangażowania się w wybory parlamentarne w 2023 roku. Postulat czynnego udziału w wyborach wpisano również do planu działania na nadchodzący rok.
Wydaje się, że głównym argumentem mobilizującym elektorat przed wyborami ma być właśnie dyskryminacja dzieci ze środowiska mniejszości niemieckiej. W stosunku do innych mniejszości narodowych w Polsce, młodzieży społeczności niemieckiej wyraźnie ograniczono możliwości nauki języka ojczystego w szkołach publicznych. Oczywiście, że decyzje w tej sprawie są najsmutniejszym wydarzeniem w 30-letniej historii zorganizowanej mniejszości niemieckiej. Gdyby jednak liderzy organizacji VdG wykazali więcej odpowiedzialności za tą sprawę, to pewnie w bardziej skuteczny sposób staraliby się w dialogu z przedstawicielami administracji rządowej problem ten rozwiązać. To jest bowiem jedyna droga do przywrócenia poprzedniej liczby godzin lekcyjnych.
Tymczasem można odnieść wrażenie, że dramat dzieci instrumentalizowany jest do własnych politycznych interesów. Wiadomo, że wybór nawet dwóch posłów do Sejmu z listy Mniejszości Niemieckiej tej decyzji o ograniczeniu nauki niemieckiego w szkołach nie jest w stanie odwrócić. Ale głośne protestowanie przeciwko dyskryminacji dzieci jest przekonywującym wyborczym argumentem, z którego można czerpać kapitał. Tyle tylko, że odwoływanie się do tego problemu być może umożliwi wprowadzenie swojego posła do Sejmu, ale nauki języka niemieckiego w szkołach na pewno nie przywróci. Dlatego używanie tego argumentu w kontekście zbliżających się wyborów jest oczywistą manipulacją.
Chyba trudno o bardziej wymowne symptomy upolitycznienia organizacji VdG.
Polscy i niemieccy żołnierze przez dziesięć dni ratowali materialne pozostałości jednego z największych kompleksów obozów jenieckich Wehrmachtu. Pracowali razem, ale nie stali wobec tego miejsca z takim samym historycznym ciężarem. Dla Polaków była to opieka nad pamięcią ofiar. Dla Niemców – konfrontacja ze zbrodniami własnego państwa. Konsul Republiki Federalnej Niemiec w Opolu Marlen Sulzer nie próbowała tej różnicy zacierać.
II Kongres Śląskich Samorządowców otworzył więcej pytań, niż przyniósł odpowiedzi. Wyraźnie wybrzmiał postulat budowania na Górnym Śląsku otwartej, europejskiej tożsamości regionalnej, obejmującej wszystkich mieszkańców. Trudno jednak nie zapytać, czy realizując ten projekt, Śląscy Samorządowcy wzmacniają społeczność, z której wyrośli, czy przeciwnie – proponują kierunek prowadzący do stopniowej erozji jej kulturowej odrębności.
Z inicjatywy niemieckich mieszkańców Bytomia dawny pruski burmistrz miasta ponownie „usiadł” przed swoim domem. Rada Miejska wyraziła zgodę, miejska spółka wyłożyła pieniądze i przed willą Georga Brüninga stanęła ławeczka z jego podobizną. Współczesny Bytom nie potraktował go jak kogoś obcego. Uznał go za część własnej historii.
© Spectrum.direct
45-676 Opole, ul. Miodowa 1
E-mail: redakcja@spectrum.direct
