Gudrun Schmidt, wieloletnia kierownik redakcji „Alte und neue Heimat” emitowanej przez publiczną rozgłośnie WDR w Kolonii, spędziła setki godzin na rozmowach z pochodzącym z Wrocławia kardynałem Joachimem Meisnerem. Pokłosiem tych spotkań jest książka „Wer sich anpasst, kann gleich einpacken“. Jej premiera miała miejsce kilka tygodni temu.
Gudrun Schmidt, wieloletnia kierownik redakcji „Alte und neue Heimat” emitowanej przez publiczną rozgłośnie WDR w Kolonii, spędziła setki godzin na rozmowach z pochodzącym z Wrocławia kardynałem Joachimem Meisnerem. Pokłosiem tych spotkań jest książka „Wer sich anpasst, kann gleich einpacken“. Jej premiera miała miejsce kilka tygodni temu.
Książka Gudrun Schmidt jest opowieścią o życiu kardynała Meisnera. W chronologiczny sposób relacjonuje historie jego życia począwszy od jego dzieciństwa we Wrocławiu i jego ucieczki z płonącego miasta zimą 1945 roku. Opowiada o nędzy pierwszych powojennych lat, czasach seminariom duchownego. Jako dorosły człowiek jest Joachim Meisner arcybiskupem wschodniego Berlina. W tej funkcji konsekwentnie stawia opór komunistycznym władcom. Tłumaczył im cierpliwie, że jedyną gwiazdą jaką zna, jest gwiazda Betlejmska. Kontakty z najważniejszymi przedstawicielami NRD nie przeszkadzały mu w prowadzeniu działalności konspiracyjnej.
W tym czasie nawiązuje kontakty z Polską i ze Śląskiem w szczególności. Przywiązanie do ziemie rodzinnej było jedną z jego najwazniszych życiowych tęsknot. Utrzymuje intensywne kontakty nie tylko z polskim episkopatem, ale pomaga również prostym ludziom budować kościoły, tam gdzie była taka wola.
Na prośbę papieża Jana Pawła II zostaje w 1989 roku biskupem ordynariuszem diecezji kolońskiej, którą będzie prowadził do emerytury. W tej funkcji pozostaje w bliskich relacja z kolejnymi kanclerzami. O spotkaniach z nimi można w książce Gudrun Schmidt przeczytać wiele interesujących wątków. Joachim Meissner odszedł w 2017 roku na siedząco, czytając brewiarz.
Znakomity warsztat dziennikarski połączony z głęboką mądrością kardynała wydały książkę niezwykłą i fascynującą. Gudrun Schmidt zamierza przetłumaczyć książkę na język polski i wydać ja w Katowicach. Zwłaszcza na Śląsku stanie się ona zapewne kasowym przebojem. Czego tej znakomitej dziennikarce oczywiście życzymy.
Młodzi ludzie mają nie tylko pielęgnować niemieckie dziedzictwo, lecz tworzyć na jego fundamencie nowe formy ekspresji i nowe wartości. Inspiracji do takich działań ma służyć nagroda im. Helmuta Sauera. Ma ona również zbliżać młodych ludzi o niemieckich korzeniach, żyjących w trzech częściach historycznego Śląska.
Autochtoni na XIX-wiecznym Śląsku mogli zapewne spierać się, która z dwóch arystokratycznych rezydencji robi większe wrażenie. Czy był to pałac w Kopicach, związany z Johanną Gryczik – słynnym „śląskim Kopciuszkiem”. Czy może pałac w Świerklańcu, wzniesiony dla Esthery Lachmann, która była biedną krawcową. To dla niej stracił głowę jeden z najzamożniejszych górnośląskich przemysłowców i arystokratów, Guido Henckel von Donnersmarck. I to według jej planów zbudował rezydencje, która rozmachem budziła zazdrość arystokratów i przemysłowców całej Europy.
Mieszkańcy Folwarku i Boguszyc co roku zapalają znicze ku pamięci niemieckich ofiar zamordowanych przez żołnierzy Armii Czerwonej w 1945 roku. Oddają hołd swoim dziadkom, zamordowanym krewnym i zgwałconym kobietom. Z czasem dojrzewała jednak świadomość, że sprawcy tych zbrodni byli także ofiarami wojny. Dziś pamięta się również o nich. To akt pojednania o szczególnym wymiarze.
© Spectrum.direct
45-676 Opole, ul. Miodowa 1
E-mail: redakcja@spectrum.direct
