21.7.2022
No items found.

Dowody wielkości

Królewskie dobra Wirtembergów wróciły do Opola

O świetności Górnego Śląska w poprzednich stuleciach świadczą najczęściej ruiny pałaców. Część z nich przetrwała nawet próbę czasu, inne przestały całkowicie istnieć. Los ten podzielił również pałac królów Wirtembergii w Pokoju, który wcześniej był ośrodkiem kulturalnym o europejskim znaczeniu. Dlatego dla regionalnej tożsamości tak ważne są przedmioty z tego pałacu, które ostatnio z Monachium sprowadzone zostały do Opola. Tym istotniejsze, że po wyposażeniu górnośląskich pałaców pozostały najczęściej jedynie fotografie.

Muzeum Śląska Opolskiego
Fot. dzięki uprzejmości Muzeum Śląska Opolskiego

W monachijskim Domu Aukcyjnym Neumeister odbyła się licytacja rodzinnych pamiątek Wirtembergów. Były to przedmioty wywiezione przed II wojną światową z dzisiejszego Pokoju. Do momentu licytacji były przechowywane w posiadłościach rodowych na terenie Niemiec. Podczas 10-godzinnej aukcji „Hidden Treasures – ukryte skarby rodu Wirtembergów”, licytowano dzieła sztuki i przedmioty użytkowe z dawnego Pokoju. Większość z nich zakupione zostały przez Muzeum Śląska Opolskiego.

Wirtembergowie dobra Pokoju odziedziczyli w 1719 roku i w kolejnych latach dbali o jego wszechstronny rozwój. Zbudowali tu pałac, w którego tworzeniu brał udział jeden z najsłynniejszych architektów w ówczesnej Europie, Carl Gotthard Langhans. Ten pochodzący z kamiennej Góry twórca był między innymi autorem Bramy Brandenburskiej w Berlinie. 

Kompleks pałacowy w Pokoju zbudowano na planie koła, co było ewenementem na europejską skalę. W ten sposób pozbawiona znaczenia leśna osada stałą się miejscem, gdzie bywali najznakomitsi przedstawiciele zarówno artystycznych jak i arystokratycznych elit ówczesnej Europy.

Pokój, dziś wieś gminna, był na przełomie XVIII i XIX wieku stolicą kulturalną Śląska. W miejscowym pałacu działał zawodowy teatr, balet i orkiestra symfoniczną, które to artystyczny poziom zawdzięczały księciu Fryderykowi Eugeniuszowi Wirtembergowi. 

Podczas walk frontowych w 1945 roku pałac poważnie ucierpiał i w kolejnych dziesięcioleciach został rozebrany. Materialnych śladów po nim dziś już nie ma, a na jego miejscu znajduje się puste rondo. 

Zakupione w Monachium przez Muzeum Śląska Opolskiego artefakty nie stanowią jakichś szczególnie wartościowych skarbów. Są to między innymi 46-częściowy serwis do kawy z widokami Pokoju z końca XIX w., a pochodzący z wytwórni ceramiki w Wałbrzychu (Waldenburg) i Parowej (Tiefenfurt). Jest wśród nich porcelanowy zestaw śniadaniowy dla dwóch osób z manufaktury porcelany Nymphenburg. Są tam też mniej wartościowe rzeczy jak wiklinowy kosz z tekstyliami. Wśród przedmiotów znajdują się także olejne pejzaże z panoramą Pokoju, złota biżuteria, w tym XIX-wieczny zestaw medalionów i relikwiarzyków.

Chociaż większość mieszkańców dzisiejszego Pokoju stanowi ludność napływowa, to namacalne artefakty z majątku Wirtembergów mogą dla ich tożsamości stanowić niebagatelne znaczenie. Dla większości z nich Górny Śląsk to region peryferyjny, głucha prowincja na której nie wydarzają się jakieś szczególne istotne kulturalne inicjatywy. 

Próby przypominania o dawnej świetności regionu były najczęściej mało wiarygodne. Zapomniane artystyczne tradycje Pokoju były czymś tak odległym i nierealnym, jak legendy o królu Popielu. Tymczasem materialne pozostałości po królewskiej rodzinie Wirtembergów nadają tej przeszłości realnego wymiaru. Kulturowy niebyt staje się dzięki nim fizycznie namacalny. 

Można snuć przypuszczenia, że gdyby możliwość zakupu artefaktów królewskiej rodziny Wirtembergów pojawiła się trzy dekady wcześniej, nigdy prawdopodobnie nie wykorzystano by tej okazji. Jest to nie zwykły znak czasów, że niemieckie pozostałości nie są więcej dewastowane, a wręcz przeciwnie, świadomie sprowadzane z zagranicy do Opola. I w ten sposób maja się one szanse stać ważnymi komponentami wspólnej nowej tożsamości wszystkich mieszkańców regionu.

Należy się cieszyć, że dożyliśmy takich czasów.

This is some text inside of a div block.
Autor:
Anna Stawiarski

Więcej artykułów

...
Historia
Ludzie
Sztuka

Kopciuszek nie był sam

Autochtoni na XIX-wiecznym Śląsku mogli zapewne spierać się, która z dwóch arystokratycznych rezydencji robi większe wrażenie. Czy był to pałac w Kopicach, związany z Johanną Gryczik – słynnym „śląskim Kopciuszkiem”. Czy może pałac w Świerklańcu, wzniesiony dla Esthery Lachmann, która była biedną krawcową. To dla niej stracił głowę jeden z najzamożniejszych górnośląskich przemysłowców i arystokratów, Guido Henckel von Donnersmarck. I to według jej planów zbudował rezydencje, która rozmachem budziła zazdrość arystokratów i przemysłowców całej Europy.

Czytaj dalej
uroczystość w Folwarku
Historia
Tradycja

Świeczki ponad zbrodniami

Mieszkańcy Folwarku i Boguszyc co roku zapalają znicze ku pamięci niemieckich ofiar zamordowanych przez żołnierzy Armii Czerwonej w 1945 roku. Oddają hołd swoim dziadkom, zamordowanym krewnym i zgwałconym kobietom. Z czasem dojrzewała jednak świadomość, że sprawcy tych zbrodni byli także ofiarami wojny. Dziś pamięta się również o nich. To akt pojednania o szczególnym wymiarze.

Czytaj dalej
Konferencja w Kedzierzynie
Tożsamość
Historia

Pruskość została, niemieckość zniknęła

Dwie niezwykle aktywne prusko-śląskie wsie. Nagrody za pielęgnowanie tradycji, silne więzi międzypokoleniowe i troskę o lokalne dziedzictwo. Niemieccy partnerzy, dawne wyjazdy studyjne do Niemiec, wspólne doświadczenia. A jednak potomkowie dawnych pruskich obywateli przestali własne dziedzictwo nazywać niemieckim.

Czytaj dalej