Uroczystości związane z przyznaniem corocznej Nagrody Kulturalnej Śląska zostały odwołane. Ta polsko-niemiecka nagroda należy do najbardziej prestiżowych odznaczeń. Wyróżnienie takie w przeszłości otrzymały tak znakomite osobistości jak Olga Tokarczuk, arcybiskup Alfons Nossol, Tadeusz Różewicz, Jan Miodek, czy Renata Schumann.
Tegoroczna Nagroda Kulturalna Śląska miała zostać przyznana we Wrocławiu 19 września. Jest ona organizowana wspólnie przez Urząd Marszałkowski w stolicy Dolnego Śląską i Rząd Landu Dolnej Saksonii. W związku z ograniczeniami wynikającymi z pandemii uroczystość się nie odbędzie. W uzasadnieniu organizatorzy zwracają uwagę na zagrożenia wynikające z niebezpieczeństw pandemii i na poczucie odpowiedzialności za uczestników spotkania. W poprzednich latach w uroczystościach nadania tej nagrody uczestniczyło z zasady setki osób. W obecnej sytuacji tradycyjny już, szeroko zakrojony program imprez towarzyszących byłby również niemożliwy.
Zadecydowano, że w przyszłym roku rozdanie Nagrody odbędzie się we Wrocławiu, a nie jak dotąd planowano w Dolnej Saksonii. Będzie to dla rządu tego Landu również strata, ponieważ uroczystości związane z tą przyznawaniem tej nagrodą stały się trwałym elementem życia kulturalnego i publicznego Landu.
II Kongres Śląskich Samorządowców otworzył więcej pytań, niż przyniósł odpowiedzi. Wyraźnie wybrzmiał postulat budowania na Górnym Śląsku otwartej, europejskiej tożsamości regionalnej, obejmującej wszystkich mieszkańców. Trudno jednak nie zapytać, czy realizując ten projekt, Śląscy Samorządowcy wzmacniają społeczność, z której wyrośli, czy przeciwnie – proponują kierunek prowadzący do stopniowej erozji jej kulturowej odrębności.
Z inicjatywy niemieckich mieszkańców Bytomia dawny pruski burmistrz miasta ponownie „usiadł” przed swoim domem. Rada Miejska wyraziła zgodę, miejska spółka wyłożyła pieniądze i przed willą Georga Brüninga stanęła ławeczka z jego podobizną. Współczesny Bytom nie potraktował go jak kogoś obcego. Uznał go za część własnej historii.
Berlin to miasto, z którego wydawano dramatyczne rozkazy bombardowania Warszawy, masowego rozstrzeliwania jej mieszkańców, a na koniec nieomal całkowitego wyburzenia. Dramatyczny to rachunek krzywd o kosmicznym nieomal wymiarze. Ale jak po zaćmieniu słońca, nastał piękny dzień. I dokładnie w tym symbolicznym dniu, 12 sierpnia, oba miasta podały sobie znowu ręce.
© Spectrum.direct
45-676 Opole, ul. Miodowa 1
E-mail: redakcja@spectrum.direct
